Architektura

Nowi – dawni mistrzowie!

Archive for the 'Państwa starożytne' Category

10 1st, 2009

Dążyli oni do utworzenia świątyni chrześcijańskich, w których tłum wiernych mógłby się skupić wokół centralnie usytuowanego ołtarza. Byli zmuszeni konstruować budynków o dużej rozpiętości, bez podpór wewnętrznych. Kolumny opierali na żaglach- kopuła o podstawie koła opisanego na kwadracie okrojono, ścinając części wystające poza kwadrat podstawy a także górną jej część.

A jak wyglądały wnętrza kościołów? Cechował ich przede wszystkim wschodni przepych. Zdobiły je freski, rzeźba ornamentalna, ikony, wyroby z kości słoniowej, złota, szlachetnych kamieni. Bardzo pięknie wyglądały nasadniki na głowicach kolumn. Miały one kształt ściętych ostrosłupów. Zdobiono je płaskorzeźbionym, plecionkowym ornamentem. Wprowadzenie ich było bardzo korzystne, ponieważ umożliwiało przejęcie obciążeń z łuków ścian przez stosunkowo smukłe i z rzadka rozstawione kolumny. Bizantyjska kultura i sztuka silnie oddziaływały na architekturę innych ośrodków także przez następne stulecia. Przenikały one wraz z chrystianizacją do krajów pogańskich, gdzie były w oryginalny sposób przetwarzane. Wpływy bizantyjskie zaznaczały się przede wszystkim w układach rzutów poziomych, konstruowaniu kopuł i zdobnictwie wnętrz.



08 22nd, 2009

W Europie zachodniej podstawowym materiałem był kamień łamany lub starannie obrobiony w kostkę, Na ziemiach polskich przeważało drewno, później ustępując w ważniejszych obiektach miejsca kamieniowi. Zaprawy wapienne były tłuste i bardzo starannie wykonane. Dachy zazwyczaj kryto dachówką lub płytami kamiennymi. A Mury miały znaczne grubości. Przełomem stało się wprowadzenie tak zwanych żeber w sklepieniach krzyżowych. Żebra, czyli profilowane łęki biegnące po krawędziach przenikania kolebek oparte były na wspornikach. W miejscu krzyżowanie się żeber umieszczano zwornik w kształcie ciosowego talerza. Utorowało to drogę imponującym rozwiązaniom konstrukcyjnym stylu gotyckiego.

A jak wyglądały okna? Były rozmaite- małe, półkoliście przesklepione w grubych murach, okna dwudzielne trójdzielne a nawet wielodzielne, w których nadproża wspierano na kolumienkach dzielących otwór, A nad wejściami do kościołów pojawiły się koliste okna. A jak rozwinęła się ta architektura w Polsce? Najstarsze budowle z kamienia były konstruowane w układzie centralnym na rzucie koła lub kwadratu. Kościoły cechowały się przede wszystkim prostotą konstrukcji i formy. Na początku było rozpowszechnione budownictwo drewniane, z czasem wprowadzono murowane. A z czasem powstawały nawet kościoły o planach krzyża łacińskiego- zespół zabudowań klasztornych rozmieszczone wokół dziedzińca.



08 14th, 2009

Narodziła się ten styl we Włoszech, gdzie pojawili się dobrze znani przez nas twórcy sztuki renesansu: Leonardo da Vinci, Rafael Santi, Michał Anioł i wielu innych. Zainteresowania ludzi kierowały się ku starożytności. Architekci nawiązując do form antycznych, tworzyli zarazem własna, indywidualna i całkiem nową architekturę. Ich prace nie pozostawały anonimowe, lecz przynosiły im wyróżnienie i sławę. NA początku dominowało budownictwo pałacowe. Z czasem rozwinęły się 2 kierunki w budownictwie: dekoracyjny i klasyczny. W architekturze tej nastąpiło odejście od harmonii renesansu, własna interpretacja antycznych proporcji oraz nadmierna dekoracyjność. Podstawowym materiałem były kamień i cegła. Z drewna wykonywano jedynie stropy. W renesansie stosowano antyczne porządki. Czego było to wynikiem?

Przede wszystkim wybitnych architektów tego okresu. Ale Artyści renesansu nie poprzestawali na czerpaniu pomysłów z dorobku kultury starożytnej. Wykorzystywali również własna inwencję twórczą. Jak prezentowały się okna? Otwory okienne wykonywano stosunkowo duże, aby uzyskać dobre oświetlenie wnętrz. Pałacom i rezydencjom przestano nadawać cechy obronności. Dlatego typowe pałace renesansowe mają najczęściej układy prostokątne w wewnętrznymi dziedzińcami. Czym kierowali się artyści? W sztukach plastycznych przejawiali podziw dla natury, dobra i piękna, zainteresowanie uczuciami człowieka. W ten sposób wystrój architektoniczny wnętrz został uzupełniony dziełami malarskimi.