Architektura

Historia architektury – Cesarstwo Zachodzniorzymskie

Przede wszystkim funkcja świątyń chrześcijańskich różniła się od funkcji świątyni pogańskiej, ponieważ świątynia chrześcijańska gromadziła rzesze, które- uczestnicząc w liturgii- chciały widzieć ołtarz i słyszeć wygłaszane nauki. Potrzebne były wnętrza o dużej pojemności, dobrej akustyce i widoczności. Z tego powodu wykształcił się typ kościoła na prostokątnym rzucie poziomym. Różnica długości umożliwiała doświetlenie wnętrza oknami umieszczonymi nad dachami. W celu uzyskania odpowiedniej widoczności ołtarz był na podwyższeniu. A jak wyglądały bazyliki? Zdobiły je ubogie malowidła ścienne pełne symboli i scen figuralnych.

Nawet kolumny miały głowice prymitywnie rzeźbione. Oprócz świątyń występowały też budynki o planie centralnym- na rzutach kolistych lub wielobocznych. Były to najczęściej kaplice o niewielkich rozmiarach. Wyraźnie widać, że z powodu braku specjalistów budowało się biednie, licho i prymitywnie. Zamiast kamienia ciosowego do budowy stosowano tańszą cegłę, zamiast sklepień- wykonywano płaskie stropy na belkach drewnianych, a niekiedy rezygnowano nawet z nich i z wnętrza widoczna była od spodu drewniana konstrukcja. Było to wszystko spowodowane przez wojny, i najazdy barbarzyńców.