This entry was posted on wtorek, Luty 9th, 2010 at 18:10 and is filed under Architektura, Epoki architektury, Historia architektury, Style architektury. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.
Historia architektury – elektycyzm
Ten styl miał swoje miejsce w XIX wieku, lecz nie odpowiadał aktualnym warunkom. Wciąż następowały zainteresowania średniowieczem, sztuka gotycka, klasycyzmem. Architekci nie poszukiwali nowatorskich rozwiązań konstrukcyjnych. Wykorzystując niekiedy nowe materiały, ukrywali je pod starą formą. Na przykład słupy żeliwne na dworcach, w halach i pawilonach miały antyczne głowice. Ocena wartości danego budynku zależała od dekoracji oraz bogactwa.
Elektycyzm skupił się na naśladownictwie, odrzucił twórczość a dokładnie mówiąc oznacza łączenie różnych, często niezgodnych ze sobą elementów funkcjonalnego i plastycznego rozwiązania. Wyróżniamy kilka form elektycyzm. Jakie? Chociażby elektycyzm historyczny i romantyczny. Ten pierwszy odnosił się do obiektów posiadających formy gotyckie. Natomiast romantyczny łączył w sposób dowolny i przypadkowy w jednej budowli 2 lub więcej stylów. W dążeniu do doskonałości i przepychu oraz stworzenia romantycznego nastroju, stosowano bogactwo dekoracji, a także niepotrzebne zakamarki i schodki w budynkach. Przede wszystkim został on zauważony w Anglii i Francji oraz Polsce.