Architektura

Architektura związana jest z budownictwem. Ciągle się z nią stykamy. Wystarczy, że korzystamy z jakiegoś mieszkania, lokalu, przechodzimy drogą i widzimy jak rozwijała się ta sztuka. Na przestrzeli lat i wieków były ona poddawana ciągłemu rozwojowi. Zaczynając od architektury starożytnej, a kończąc na współczesnej. Czy dostrzegamy te różnice? Przecież niektóre budowle są dostępne do dzisiaj i możemy podziwiać ich piękno oraz zastanawiać się nad artystami i architektami, którzy przyczynili się do takiego rozwoju budownictwa. Dlatego każdy z nas powinien zastanowić się, w jaki sposób rozwijała się architektura.

Czy była ona zawsze taka sama? Na pewno nie, więc warto poznać różne jej odsłony. Jakie różnice w budownictwie dostrzegamy na przestrzeni wieków? Zapewne ogromne, dlatego warto się czegoś o nich dowiedzieć. Co będziemy mieli dzięki temu? Przede wszystkim poznamy trochę historii, która również była związana z naszym krajem. A poza tym, każdy z nas pochodząc obok jakiegoś budynku będzie mógł odróżnić, czy został tutaj zastosowany styl barokowy, renesansowy, czy gotycki. Wiedza ta przyda się na pewno osobom, które uczą się w tym kierunku, lecz każdy z nas może poznać historię architektury. Na pewno nam to nie zaszkodzi.

Przede wszystkim funkcja świątyń chrześcijańskich różniła się od funkcji świątyni pogańskiej, ponieważ świątynia chrześcijańska gromadziła rzesze, które- uczestnicząc w liturgii- chciały widzieć ołtarz i słyszeć wygłaszane nauki. Potrzebne były wnętrza o dużej pojemności, dobrej akustyce i widoczności. Z tego powodu wykształcił się typ kościoła na prostokątnym rzucie poziomym. Różnica długości umożliwiała doświetlenie wnętrza oknami umieszczonymi nad dachami. W celu uzyskania odpowiedniej widoczności ołtarz był na podwyższeniu. A jak wyglądały bazyliki? Zdobiły je ubogie malowidła ścienne pełne symboli i scen figuralnych.

Nawet kolumny miały głowice prymitywnie rzeźbione. Oprócz świątyń występowały też budynki o planie centralnym- na rzutach kolistych lub wielobocznych. Były to najczęściej kaplice o niewielkich rozmiarach. Wyraźnie widać, że z powodu braku specjalistów budowało się biednie, licho i prymitywnie. Zamiast kamienia ciosowego do budowy stosowano tańszą cegłę, zamiast sklepień- wykonywano płaskie stropy na belkach drewnianych, a niekiedy rezygnowano nawet z nich i z wnętrza widoczna była od spodu drewniana konstrukcja. Było to wszystko spowodowane przez wojny, i najazdy barbarzyńców.

Dążyli oni do utworzenia świątyni chrześcijańskich, w których tłum wiernych mógłby się skupić wokół centralnie usytuowanego ołtarza. Byli zmuszeni konstruować budynków o dużej rozpiętości, bez podpór wewnętrznych. Kolumny opierali na żaglach- kopuła o podstawie koła opisanego na kwadracie okrojono, ścinając części wystające poza kwadrat podstawy a także górną jej część.

A jak wyglądały wnętrza kościołów? Cechował ich przede wszystkim wschodni przepych. Zdobiły je freski, rzeźba ornamentalna, ikony, wyroby z kości słoniowej, złota, szlachetnych kamieni. Bardzo pięknie wyglądały nasadniki na głowicach kolumn. Miały one kształt ściętych ostrosłupów. Zdobiono je płaskorzeźbionym, plecionkowym ornamentem. Wprowadzenie ich było bardzo korzystne, ponieważ umożliwiało przejęcie obciążeń z łuków ścian przez stosunkowo smukłe i z rzadka rozstawione kolumny. Bizantyjska kultura i sztuka silnie oddziaływały na architekturę innych ośrodków także przez następne stulecia. Przenikały one wraz z chrystianizacją do krajów pogańskich, gdzie były w oryginalny sposób przetwarzane. Wpływy bizantyjskie zaznaczały się przede wszystkim w układach rzutów poziomych, konstruowaniu kopuł i zdobnictwie wnętrz.