Architektura

W Architekturze gotyk był prostą kontynuacja osiągnięć stylu romańskiego, wykorzystywał je, ulepszał, tworzył dzieła kontrastowo różniące się od ciężkich, masywnych budowli romańskich. Podstawy materiał budowlany to kamień ciosowy, który był używane do filarów, a podstawowy materiał na ściany była cegła. W budownictwie gotyckim rozpowszechniły się mury ceglane, nietynkowane. A w jaki sposób podkreślali wygląd kościołów? Dążyli do uzyskania budowli smukłych, przestrzennych. Największymi osiągnięciami gotyku w dziedzinie konstrukcji było wyodrębnienie elementów nośnych budowli, udoskonalenie konstrukcji sklepień, uzyskanie stateczności bardzo wysokich naw- przestrzeni dla wiernych w kościołach.

A Jakie okna były charakterystyczne w tamtym okresie? Wysokie ostrołukowe okna zdobione elementami geometrycznymi. Również w Polsce wznoszono obiekty o cechach gotyckich. Nadal rozpowszechniane było budownictwo ceglane. Stosowali sklepienia krzyżowo-żebrowe i wiele innych. Gotyk w Polsce cechuje różnorodność skali obiektów, ich formy oraz rozwiązań konstrukcyjnych. Kościoły były wznoszone jako bazylikowe o konstrukcji filarowo-skarpowej, bazylikowe o przyporach wiszących oraz halowe. Wyraźnie wynika stad wniosek, że to, co się działo na świecie miało również swoje odzwierciedlenie w Polsce, które istnieje do dziś.

W Europie zachodniej podstawowym materiałem był kamień łamany lub starannie obrobiony w kostkę, Na ziemiach polskich przeważało drewno, później ustępując w ważniejszych obiektach miejsca kamieniowi. Zaprawy wapienne były tłuste i bardzo starannie wykonane. Dachy zazwyczaj kryto dachówką lub płytami kamiennymi. A Mury miały znaczne grubości. Przełomem stało się wprowadzenie tak zwanych żeber w sklepieniach krzyżowych. Żebra, czyli profilowane łęki biegnące po krawędziach przenikania kolebek oparte były na wspornikach. W miejscu krzyżowanie się żeber umieszczano zwornik w kształcie ciosowego talerza. Utorowało to drogę imponującym rozwiązaniom konstrukcyjnym stylu gotyckiego.

A jak wyglądały okna? Były rozmaite- małe, półkoliście przesklepione w grubych murach, okna dwudzielne trójdzielne a nawet wielodzielne, w których nadproża wspierano na kolumienkach dzielących otwór, A nad wejściami do kościołów pojawiły się koliste okna. A jak rozwinęła się ta architektura w Polsce? Najstarsze budowle z kamienia były konstruowane w układzie centralnym na rzucie koła lub kwadratu. Kościoły cechowały się przede wszystkim prostotą konstrukcji i formy. Na początku było rozpowszechnione budownictwo drewniane, z czasem wprowadzono murowane. A z czasem powstawały nawet kościoły o planach krzyża łacińskiego- zespół zabudowań klasztornych rozmieszczone wokół dziedzińca.

Narodziła się ten styl we Włoszech, gdzie pojawili się dobrze znani przez nas twórcy sztuki renesansu: Leonardo da Vinci, Rafael Santi, Michał Anioł i wielu innych. Zainteresowania ludzi kierowały się ku starożytności. Architekci nawiązując do form antycznych, tworzyli zarazem własna, indywidualna i całkiem nową architekturę. Ich prace nie pozostawały anonimowe, lecz przynosiły im wyróżnienie i sławę. NA początku dominowało budownictwo pałacowe. Z czasem rozwinęły się 2 kierunki w budownictwie: dekoracyjny i klasyczny. W architekturze tej nastąpiło odejście od harmonii renesansu, własna interpretacja antycznych proporcji oraz nadmierna dekoracyjność. Podstawowym materiałem były kamień i cegła. Z drewna wykonywano jedynie stropy. W renesansie stosowano antyczne porządki. Czego było to wynikiem?

Przede wszystkim wybitnych architektów tego okresu. Ale Artyści renesansu nie poprzestawali na czerpaniu pomysłów z dorobku kultury starożytnej. Wykorzystywali również własna inwencję twórczą. Jak prezentowały się okna? Otwory okienne wykonywano stosunkowo duże, aby uzyskać dobre oświetlenie wnętrz. Pałacom i rezydencjom przestano nadawać cechy obronności. Dlatego typowe pałace renesansowe mają najczęściej układy prostokątne w wewnętrznymi dziedzińcami. Czym kierowali się artyści? W sztukach plastycznych przejawiali podziw dla natury, dobra i piękna, zainteresowanie uczuciami człowieka. W ten sposób wystrój architektoniczny wnętrz został uzupełniony dziełami malarskimi.